شمارهٔ ۳۲ - در مدحِ قاتل‌المشرکین، امیرالمؤمنین(ع)

خواهی اگر مس تن خود کیمیا کنی

غواص وار در یم دریا شنا کنی

باید علی الدوام به گلزار زندگی

چون عندلیب منقبت مرتضی کنی

صغرای این مقدمه شد چیده در الست

تکلیف این نتیجه تو باید ادا کنی

کبرای وی به عالم امکان کند بروز

گر غوص در معانی قالوا بلی کنی

گر در حقیقت سه موالید بگذری

یک یک توان سعید و شقی را جدا کنی

سهل است اگر که کار خدایی کند علی

باید ز بندگیش تو کار خدا کنی

ای نفس قدرت احدی یا علی مگر

خوانم تو را خدا ز خدایی ابا کنی

با آنکه کن فکان عدم صرف می شود

سبابه از اشاره بأرض و سما کنی

حکم ار بعکس خلقت اشیا کنی رقم

معدوم را وجود و فنا را بقا کنی

کردی به ممکنات خلقت اشیا کنی رقم

معدوم را وجود و فنا را بقا کنی