شمارهٔ ۳۳ - در مدحِ قاتلِ کفار، وصیِّ احمدِ مختار است

تورا چون جمع شد امروز اسباب توانایی

چرا غافل ز اوضاع پریشانی فردایی

جهان و استراحت صحبت سنگ و سبو باشد

چرا بر شیشه غفلت فکندن سنگ دانایی

جهان چون خانه زنبور پر نیش است و نوش وی

تو گویی معدن قند است یا دکان حلوایی

به غرقاب فنا افتاده و بازیچه پنداری

به گرداب هلاکت اندرو گرم تماشایی

به افسون عجوز دهر دل را کرده ای مایل

تویی چون کودک نادان و او رندی ست هرجایی

پی سودا در این بازار از سود و زیان بگذر

مگر آسوده در منزل از این بازار بازآیی

چو اسباب شنایت نیست در قلزم مکن مأوا

شناگر می تواند غوطه ور گشتن به دریایی