شمارهٔ ۲۶ - در عشق و گریز مصیبت

ای که از معرفت عشق ازل بی خبری

گوش کن تا به تو گویم خبر مختصری

عشق آن است که هر جا که شرر افروزد

خالی از خود نگذارد بن هر خشک و تری

عشق آن است که چون حلقه زند بر در دل

عاشق از شوق نه پایی بشناسد نه سری

عشق آنست که در راه وفا سر بدهی

عشق آنست که از جان و جهان درگذری

که بود عاشق صادق شه لب تشنه حسین

که نپرورد چو او مادر دوران پسری

آنکه در کرب و بلا در بر پیکان بلا

به جز از سینه بی کینه نبودش سپری

عشق گر سد ره طاقت عاشق نشود

در جهان داغ چسان رخنه کند بر جگری

جز حسین کز غم عباس کمانگشت قدش

خم نگشته ز غم مرگ برادر کمری

جز علی اکبر ناکام ندیده است کسی

به دم تیغ فرستد پسری را پدری

غیر لیلای جوان مرده ز دنبال پسر

هیچ مادر ننمود هاست به حسرت نظری