شمارهٔ ۲۵ - واقعه یازدهم عاشوراء

چرا بیرون نیامد ماه از پشت حجاب امشب

ندارد عزم رفتن سوی خرگه آفتاب امشب

زمین ز آسمان افتاده اندر اضطراب امشب

رسد از کربلا بر گوش صوت بوتراب امشب

همانا می رود در کوفه زینب بی نقاب امشب

نشسته سر به زانو حضرت زهرا لب کوثر

فشاند اشک ماتم هر زمان از دیده پیغمبر

نهاده سبحه طاعت ز کف کروبیان یکسر

مگر شمر لعین برده سر بی چادر و معجر

حریم آل احمد را سوی بزم شراب امشب

چه خصمی داشت یا رب با حسین تشنه تب دوران

که کرد او را قتیل تیغ عدوان با لب عطشان

زنان و دخترانش شد به شام کوفه سرگردان

چرا ابن زیاد ای دل نگردد خرم و خندان

که از قتل حسین تشنه لب شد کامیاب امشب

چو بهره کوفه رفتن کرد زینب جای در محمل

روان شد کاروان اشک پیشاپیش از آن منزل

به خود گفتا فراق آسان ولیکن زندگی مشگل

سکینه هر زمان می گفت با آه و فغان کای دل