بخش ۱۴ - خطاب‌ به‌ پیر طریقت

رحمت للعالمین روحی فداک

ای فدای همتت جانهای پاک

ای که تا در نظم عشق از همتت

گشته ام غواص بحر حکمتت

هر زمان آید به دست فکرتم

گوهر دیگر به عون حضرتم

چه از تو شد جان صفی گوهر شناس

پس تو را گوید به هر نعمت سپاس

چون تو خود دانی سپاس خویش را

نعت خود آموز هم درویش را

تا ز نو شرح سخای تو کنم

وز زبان تو ثنای تو کنم

همتت را تا صفی در کار دید

مثنوی را زبدة الاسرار دید

تا به آخر یاریم کن در کلام

بل به عونت مثنوی گردد تمام