۱۱۱- آیه ۲۳۳

و الوٰالدٰات یرضعن أولاٰدهن حولین کٰاملین لمن أرٰاد أن یتم الرضٰاعة و علی المولود له رزقهن و کسوتهن بالمعروف لاٰ تکلف نفس إلاٰ وسعهٰا لاٰ تضار وٰالدة بولدهٰا و لاٰ مولود له بولده و علی الوٰارث مثل ذٰلک فإن أرٰادٰا فصٰالا عن ترٰاض منهمٰا و تشٰاور فلاٰ جنٰاح علیهمٰا و إن أردتم أن تسترضعوا أولاٰدکم فلاٰ جنٰاح علیکم إذٰا سلمتم مٰا آتیتم بالمعروف و اتقوا اللٰه و اعلموا أن اللٰه بمٰا تعملون بصیر ۲۳۳

و مادران که شیر می دهند فرزندان خود را در دو سال تمام برای آنکه بخواهد که تمام کند شیر دادن را و بر کسی که مولود مر او راست روزیشان و پوشششان بخوبی تکلیف کرده نشود نفسی را مگر باندازۀ آن تا ضرر رسانیده نشود مادری بفرزندش و نه آنکه مولود مر او راست بفرزندش و بر وارث است مانند این پس اگر بخواهند از شیر گرفتن را از روی خوشنودی از آنها و مشورت پس نیست باکی بر آن و اگر اراده کنید که بدایه بدهید فرزندانتان را پس نیست باکی بر شما چون گردن نهید آنچه را داده شدید بنیکی و بپرهیزید خدا را و بدانید که خدا بآنچه می کنید بینا است ۲۳۳

مادران باید که می بدهند شیر

تا دو سال اولاد خود را ناگزیر

کامل آمد این رضاعت در دو سال