آمن الرسول بمٰا أنزل إلیه من ربه و المؤمنون کل آمن باللٰه و ملاٰیکته و کتبه و رسله لاٰ نفرق بین أحد من رسله و قٰالوا سمعنٰا و أطعنٰا غفرٰانک ربنٰا و إلیک المصیر ۲۸۵ لاٰ یکلف اللٰه نفسا إلاٰ وسعهٰا لهٰا مٰا کسبت و علیهٰا ما اکتسبت ربنٰا لاٰ تؤٰاخذنٰا إن نسینٰا أو أخطأنٰا ربنٰا و لاٰ تحمل علینٰا إصرا کمٰا حملته علی الذین من قبلنٰا ربنٰا و لاٰ تحملنٰا مٰا لاٰ طٰاقة لنٰا به و اعف عنٰا و اغفر لنٰا و ارحمنٰا أنت مولاٰنٰا فانصرنٰا علی القوم الکٰافرین ۲۸۶
گروید رسول بآنچه فرو فرستاده شد بسوی او از پروردگارش و گروندگان همگی گرویدند بخدا و فرشتگان او و کتابهای او و رسولان او تفرقه نمی کنیم میان احدی از رسولانش و گفتند شنیدیم و فرمان بردیم آمرزش ترا می طلبیم ای پروردگار ما و بسوی تست مرجع ۲۸۵ تکلیف نمی کند خدا نفسی را مگر باندازه طاقتش مر او راست آنچه کسب کرده و بر اوست آنچه کسب کرده ای پروردگار ما مؤاخذه مکن ما را اگر فراموش کردیم یا خطا کردیم ای پروردگار ما و بار مکن بر ما بار گرانی را هم چنان که بار کردی آن را بر آنان که بودند پیش از ما ای پروردگار ما و بار مکن ما را آنچه نیست توانایی ما را بآن و در گذر از ما و بیامرز ما را و رحم کن ما را تویی صاحب اختیار ما پس یاری کن ما را بر گروه کافران ۲۸۶
