۲- آیات ۸ تا ۱۲
صفی علیشاهربنٰا لاٰ تزغ قلوبنٰا بعد إذ هدیتنٰا و هب لنٰا من لدنک رحمة إنک أنت الوهٰاب ۸ ربنٰا إنک جٰامع النٰاس لیوم لاٰ ریب فیه إن اللٰه لاٰ یخلف المیعٰاد ۹ إن الذین کفروا لن تغنی عنهم أموٰالهم و لاٰ أولاٰدهم من اللٰه شییا و أولٰیک هم وقود النٰار ۱۰ کدأب آل فرعون و الذین من قبلهم کذبوا بآیٰاتنٰا فأخذهم اللٰه بذنوبهم و اللٰه شدید العقٰاب ۱۱ قل للذین کفروا ستغلبون و تحشرون إلیٰ جهنم و بیس المهٰاد ۱۲
ای پروردگار ما مایل مکن بباطل دلهای ما را پس از آنکه راه نمودی ما را و ببخش ما را از نزد خود رحمتی بدرستی که تو تویی بغایت بخشنده ۸ پروردگار ما بدرستی که تو جمع کنندۀ مردمانی برای روزی که نیست شکی در آن بدرستی که تو خلاف نخواهی کرد وعده را ۹ بدرستی که آنان که کافر شدند هرگز کفایت نکند از ایشان مالهایشان و نه فرزندانشان از خدا چیزی را و آن گروه ایشانند هیمه آتش ۱۰ چون عادت آل فرعون و آنان که بودند پیش از ایشان تکذیب کردند آیتهای ما را پس گرفتشان خدا بگناهشان و خدا سخت عقوبت است ۱۱ بگوی مر آنان را که کافر شدند زود باشد که غلبه کرده شوید و حشر کرده شوید بسوی دوزخ و بد بستریست ۱۲
تو مپیچان قلب ما را ای خدا
بعد از آنکه راه بنمودی به ما