۷- آیات ۲۰ تا ۲۲
صفی علیشاهفإن حاجوک فقل أسلمت وجهی للٰه و من اتبعن و قل للذین أوتوا الکتٰاب و الأمیین أ أسلمتم فإن أسلموا فقد اهتدوا و إن تولوا فإنمٰا علیک البلاٰغ و اللٰه بصیر بالعبٰاد ۲۰ إن الذین یکفرون بآیٰات اللٰه و یقتلون النبیین بغیر حق و یقتلون الذین یأمرون بالقسط من النٰاس فبشرهم بعذٰاب ألیم ۲۱ أولٰیک الذین حبطت أعمٰالهم فی الدنیٰا و الآخرة و مٰا لهم من نٰاصرین ۲۲
پس اگر حجت گیرند ترا پس بگوی خالص کردم وجهم را از برای خدا و آنکه پیروی کرد مر او بگوی مر آنان را که داده شدند کتاب را و نویسندگان را که آیا منقاد شدید پس اگر منقاد شدند پس بحقیقت راه یافتند و اگر رو گردانیدند پس جز این نیست که بر تو است رسانیدن و خدا بیناست به بندگان ۲۰ بدرستی که آنان که کافر می شوند به آیتهای خدا و می کشند پیغمبران را بناحق و می کشند آنان را که می فرمایند بعدالت از مردمان پس مژده ده ایشان را بعذاب دردناک ۲۱ آن گروه آنانند که ناچیز کردارشان در دنیا و آخرت و نیست ایشان را هیچ یاری کنندگان ۲۲
پس اگر گیرند حجت بر تو گو
وجه خود خالص نمودم من بر او
اختلافی نیست در توحید حق
من بر آن دینم نه بر دین فرق
فرقه ها کردند در دین اختلاف
دین حق دور است ز اغراض و خلاف
پس منم ثابت به دین معنوی
وآنکه در دین دارد از من پیروی
گو تو با اهل کتاب و امیان