و مٰا کٰان لنبی أن یغل و من یغلل یأت بمٰا غل یوم القیٰامة ثم توفٰی کل نفس مٰا کسبت و هم لاٰ یظلمون ۱۶۱ أ فمن اتبع رضوٰان اللٰه کمن بٰاء بسخط من اللٰه و مأوٰاه جهنم و بیس المصیر ۱۶۲ هم درجٰات عند اللٰه و اللٰه بصیر بمٰا یعملون ۱۶۳ لقد من اللٰه علی المؤمنین إذ بعث فیهم رسولا من أنفسهم یتلوا علیهم آیٰاته و یزکیهم و یعلمهم الکتٰاب و الحکمة و إن کٰانوا من قبل لفی ضلاٰل مبین ۱۶۴ أ و لمٰا أصٰابتکم مصیبة قد أصبتم مثلیهٰا قلتم أنٰی هٰذٰا قل هو من عند أنفسکم إن اللٰه علیٰ کل شی ء قدیر ۱۶۵ و مٰا أصٰابکم یوم التقی الجمعٰان فبإذن اللٰه و لیعلم المؤمنین ۱۶۶
و نیست مر پیغمبر را که خیانت کند و کسی که خیانت کند بیاید بآنچه خیانت کرده روز رستخیز پس تمام داده شود هر تنی را جزای آنچه کسب کرده و ایشان ستم کرده نشوند ۱۶۱ آیا پس کسی که پیروی کرد رضای خدا را چون کیست که بازگشت کرد بخشمی از خدا و جایگاه او دوزخ است و بد است آنجا بازگشت ۱۶۲ ایشان را مرتبه هاست نزد خدا و خدا بیناست بآنچه می کنند ۱۶۳ بحقیقت منت گذاشت خدا برا گروندگان چون برانگیخت در ایشان رسولی از خودشان که بخواند بر ایشان آیتهای او را و پاک کندشان و بیاموزدشان کتاب و حکمت را و اگر چه بودند از پیش هر آینه در گمراهی روشن ۱۶۴ آیا و چون رسید شما را مصیبتی که بحقیقت رسانیدید دو چندان را گفتند از کجا بود این بگو آن باشد از نزد خودتان به درستی که خدا بر همه چیزی تواناست ۱۶۵ و آنچه رسید شما را روزی که روبرو شدند دو جماعت پس باذن خداست و تا بداند گروندگان را ۱۶۶
