الحمد للٰه الذی خلق السمٰاوٰات و الأرض و جعل الظلمٰات و النور ثم الذین کفروا بربهم یعدلون ۱ هو الذی خلقکم من طین ثم قضیٰ أجلا و أجل مسمی عنده ثم أنتم تمترون ۲ و هو اللٰه فی السمٰاوٰات و فی الأرض یعلم سرکم و جهرکم و یعلم مٰا تکسبون ۳ و مٰا تأتیهم من آیة من آیٰات ربهم إلاٰ کٰانوا عنهٰا معرضین ۴ فقد کذبوا بالحق لمٰا جٰاءهم فسوف یأتیهم أنبٰاء مٰا کٰانوا به یستهزؤن ۵ أ لم یروا کم أهلکنٰا من قبلهم من قرن مکنٰاهم فی الأرض مٰا لم نمکن لکم و أرسلنا السمٰاء علیهم مدرٰارا و جعلنا الأنهٰار تجری من تحتهم فأهلکنٰاهم بذنوبهم و أنشأنٰا من بعدهم قرنا آخرین ۶ و لو نزلنٰا علیک کتٰابا فی قرطٰاس فلمسوه بأیدیهم لقٰال الذین کفروا إن هٰذٰا إلاٰ سحر مبین ۷
بنام خداوند بخشندۀ مهربان
ستایش مر خدا را که آفرید آسمانها و زمین را و گردانید تاریکیها و روشنی را پس آنان که کافر شدند بپروردگارشان برابر می کنند دیگران را ۱ اوست که آفریدتان از گل پس تقدیر کرد اجلی را و اجلیست نام برده شده نزد او پس شما شک میاورید ۲ و اوست خدا در آسمانها و در زمین می داند پنهان شما و آشکار شما را و می داند آنچه کسب می کنید ۳ و نمی آید ایشان را هیچ آیتی از آیتهای پروردگارشان مگر آنکه باشند از آن رو گردانندگان ۴ پس بتحقیق تکذیب کردند حق را چون آمد ایشان را پس زود باشد که آید ایشان را خبرهای آنچه بودند بآن استهزا می کردند ۵ آیا ندیدند که چندانی را هلاک کردیم پیش از ایشان از قرنی که صاحب تصرف کردیمشان در زمین آنچه صاحب تصرف نکردیم شما را و فرستادیم ما ابر را بر ایشان پی در پی و گردانیدیم نهرها را که می رود از زیر ایشان پس هلاک کردیم ایشان را بسبب گناهانشان و آفریدیم از بعد ایشان قرنی دیگر ۶ و اگر فرو فرستاده بودیم بر تو کتابی در کاغذی پس بسودندی آن را بدستهاشان هر آینه گفتندی آنان که کافر شدند نیست این مگر جادوی آشکار ۷
