و لو شاء ربک لآمن من فی الأرض کلهم جمیعا أ فأنت تکره الناس حتی یکونوا مؤمنین ۹۹ و ما کان لنفس أن تؤمن إلا بإذن الله و یجعل الرجس علی الذین لا یعقلون ۱۰۰ قل انظروا ما ذا فی السماوات و الأرض و ما تغنی الآیات و النذر عن قوم لا یؤمنون ۱۰۱ فهل ینتظرون إلا مثل أیام الذین خلوا من قبلهم قل فانتظروا إنی معکم من المنتظرین ۱۰۲ ثم ننجی رسلنا و الذین آمنوا کذلک حقا علینا ننج المؤمنین ۱۰۳ قل یا أیها الناس إن کنتم فی شک من دینی فلا أعبد الذین تعبدون من دون الله و لکن أعبد الله الذی یتوفاکم و أمرت أن أکون من المؤمنین ۱۰۴ و أن أقم وجهک للدین حنیفا و لا تکونن من المشرکین ۱۰۵ و لا تدع من دون الله ما لا ینفعک و لا یضرک فإن فعلت فإنک إذا من الظالمین ۱۰۶ و إن یمسسک الله بضر فلا کاشف له إلا هو و إن یردک بخیر فلا راد لفضله یصیب به من یشاء من عباده و هو الغفور الرحیم ۱۰۷ قل یا أیها الناس قد جاءکم الحق من ربکم فمن اهتدی فإنما یهتدی لنفسه و من ضل فإنما یضل علیها و ما أنا علیکم بوکیل ۱۰۸ و اتبع ما یوحی إلیک و اصبر حتی یحکم الله و هو خیر الحاکمین ۱۰۹
و اگر خواسته بود پروردگار تو هر آینه گرویده بود هر که در زمین است همه آنها تمام آیا پس تو اکراه می کنی مردمان را تا باشند گروندگان ۹۹ و نسزد مر نفسی را که بگرود مگر بدستور خدا و می گردانی ناپاکی را بر آنها که نمی یابند ۱۰۰ بگو بنگرید که چیست در آسمانها و زمین و کفایت آنها و بیم کنندگان از گروهی که می گروند ۱۰۱ پس آیا انتظار می برند مگر مانند روزهای آنان که گذشتند پیش از ایشان بگو پس منتظر باشید بدرستی که من با شما از منتظرانم ۱۰۲ پس می رهانیم رسولان را و آنها که گرویدند همچنین است ثابت بودنی بر ما که نجات دهیم گروندگان را ۱۰۳ بگو ای مردمان اگر باشید در شک از دین من پس نمی پرستم آنان که می پرستید از غیر خدا و لیکن می پرستم خدایی را که می میراند شما را و فرموده شدم که باشم از گروندگان ۱۰۴ و اینکه راست گردان و جهت را برای دین حقگرای و نباش البته از شرک آورندگان ۱۰۵ و مخوان از غیر خدا آنچه نفع نمی بخشد ترا و ضرر نمی رساند ترا پس اگر کردی پس بدرستی که تو در این هنگام خواهی بود از ستمکاران ۱۰۶ و اگر مس کند ترا خدا بضرری پس نیست دفع کننده مر آن را مگر او و اگر خواهد بتو خیری پس نباشد منع کننده مر فضل او را می رساند آن را بهر که می خواهد از بندگانش و اوست آمرزنده مهربان ۱۰۷ بگو ای مردمان بحقیقت آمد شما را حق از پروردگارتان پس کسی که هدایت یافت پس جز این نیست که هدایت یافت برای خودش و هر که گمراه شد پس جز این نیست گمراه می شود بر خود و نیستم من بر شما کاردار ۱۰۸ و پیروی کن آنچه وحی می شود بسوی تو و صبر کن تا آنکه حکم کند خدا و اوست بهترین حکم کنندگان ۱۰۹
