و لقد کرمنٰا بنی آدم و حملنٰاهم فی البر و البحر و رزقنٰاهم من الطیبٰات و فضلنٰاهم علیٰ کثیر ممن خلقنٰا تفضیلا ۷۰ یوم ندعوا کل أنٰاس بإمٰامهم فمن أوتی کتٰابه بیمینه فأولٰیک یقرؤن کتٰابهم و لاٰ یظلمون فتیلا ۷۱ و من کٰان فی هٰذه أعمیٰ فهو فی الآخرة أعمیٰ و أضل سبیلا ۷۲ و إن کٰادوا لیفتنونک عن الذی أوحینٰا إلیک لتفتری علینٰا غیره و إذا لاتخذوک خلیلا ۷۳ و لو لاٰ أن ثبتنٰاک لقد کدت ترکن إلیهم شییا قلیلا ۷۴ إذا لأذقنٰاک ضعف الحیٰاة و ضعف الممٰات ثم لاٰ تجد لک علینٰا نصیرا ۷۵
و بتحقیق گرامی گردانیدیم فرزندان آدم را و برداشتیم ایشان را در خشکی و دریا و روزی دادیمشان از پاکیزه ها و افزونی دادیمشان بر بسیاری از آنکه آفریدیم افزونی دادنی ۷۰ روزی که می خوانیم همه مردمان را امامشان پس از آنکه داده شد کتابش بدست راستش پس آنها می خوانند نامه خود را و ستم کرده نمی شوند به اندازۀ فتیله خرما ۷۱ و کسی که باشد در این دنیا کور پس اوست در آخرت کور و گمراه تراست از راه ۷۲ و بدرستی که نزدیک بودند که بفتنه اندازند ترا از آنچه وحی کردیم بسوی تو تا افترا بندی بر ما جز آنچه وحی کردیم آن را و آن گاه بگیرند ترا دوست ۷۳ و اگر نه اینکه ثبات دادیم ترا هر آینه نزدیک بود که میل کنی بسوی ایشان چیزی را اندک ۷۴ آن گاه هر آینه می چشانیم ترا دو چندان عذاب بزرگی و دو چندان عذاب مردن پس نمی یافتی برای آن دو رفع عذاب یاری کننده ۷۵
