۲- آیات ۶ تا ۱۰
صفی علیشاهو الذین یرمون أزوٰاجهم و لم یکن لهم شهدٰاء إلاٰ أنفسهم فشهٰادة أحدهم أربع شهٰادٰات باللٰه إنه لمن الصٰادقین ۶ و الخٰامسة أن لعنت اللٰه علیه إن کٰان من الکٰاذبین ۷ و یدرؤا عنها العذٰاب أن تشهد أربع شهٰادٰات باللٰه إنه لمن الکٰاذبین ۸ و الخٰامسة أن غضب اللٰه علیهٰا إن کٰان من الصٰادقین ۹ و لو لاٰ فضل اللٰه علیکم و رحمته و أن اللٰه توٰاب حکیم ۱۰
و آنان که نسبت زنا دهند بجفتهاشان و نباشد مر ایشان را شاهدان مگر خودهاشان پس گواهی یکیشان چهار گواهی بخداست که اوست هر آینه از راستگویان ۶ و بار پنجم که لعنت خدا بر او اگر باشد از دروغگویان ۷ و رفع کند از آن زن عذاب که گواهی دهد آن چهار گواهی بخدا که اوست هر آینه از دروغگویان ۸ و پنجمین آنکه خشم خدا بر آن زن اگر باشد آن مرد از راستگویان ۹ و اگر نبود فضل خدا بر شما و رحمت او و اینکه خدا توبه پذیر درست کردارست ۱۰
وآن کسان که بر زنان خویشتن
رمی کردند آن جماعت برفتن
هم نباشد شاهدان از بهرشان
جز نفوس خود مر ایشان را در آن
پس دهد زآن یک گواهی چار بار
بهر صدق قول خود بر کردگار
اینکه اندر حق زن او راستگو است
لعن حق پنجم گواهی را بر اوست
یعنی از بعد از قسم بر صدق خویش
لعنت او بر خود کند از روی کیش