۱۱- آیات ۴۲ تا ۴۶
صفی علیشاهو للٰه ملک السمٰاوٰات و الأرض و إلی اللٰه المصیر ۴۲ أ لم تر أن اللٰه یزجی سحٰابا ثم یؤلف بینه ثم یجعله رکٰاما فتری الودق یخرج من خلاٰله و ینزل من السمٰاء من جبٰال فیهٰا من برد فیصیب به من یشٰاء و یصرفه عن من یشٰاء یکٰاد سنٰا برقه یذهب بالأبصٰار ۴۳ یقلب اللٰه اللیل و النهٰار إن فی ذٰلک لعبرة لأولی الأبصٰار ۴۴ و اللٰه خلق کل دابة من مٰاء فمنهم من یمشی علیٰ بطنه و منهم من یمشی علیٰ رجلین و منهم من یمشی علیٰ أربع یخلق اللٰه مٰا یشٰاء إن اللٰه علیٰ کل شی ء قدیر ۴۵ لقد أنزلنٰا آیٰات مبینٰات و اللٰه یهدی من یشٰاء إلیٰ صرٰاط مستقیم ۴۶
و مر خدا راست پادشاهی آسمانها و زمین و بسوی خداست بازگشت ۴۲ آیا ندیدی که خدا آهسته میراند ابری را پس فراهم می آورد میانش را پس می گرداند آن را بالای هم آینده پس می بینی باران را که بیرون می آید از میانش و فرو می فرستد از آسمان از کوه هایی که در آن از تگرگ پس ضرر نمی رساند بآن کسی را که می خواهد و می گرداند او را از کسی که می خواهد نزدیکست تابش برقش ببرد چشم ها را ۴۳ می گرداند خدا شب و روز را بدرستی که در آن هر آینه عبرتی است مر صاحبان دیده ها را ۴۴ و خدا آفرید هر جنبنده ای را از آب پس بعضی از آنهاست که راه می رود بشکمش و بعضی از آنهاست که راه می رود بدو پای و بعضی از آنهاست که راه می رود بر چهار پای می آفریند خدا آنچه می خواهد بدرستی که خدا بر همه چیزی تواناست ۴۵ بتحقیق که فرستادیم آیتهای روشن و خدا هدایت می کند آن را که می خواهد براه راست ۴۶