۱۲- آیات ۶۵ تا ۷۰
صفی علیشاهو الذین یقولون ربنا اصرف عنٰا عذٰاب جهنم إن عذٰابهٰا کٰان غرٰاما ۶۵ إنهٰا سٰاءت مستقرا و مقٰاما ۶۶ و الذین إذٰا أنفقوا لم یسرفوا و لم یقتروا و کٰان بین ذٰلک قوٰاما ۶۷ و الذین لاٰ یدعون مع اللٰه إلٰها آخر و لاٰ یقتلون النفس التی حرم اللٰه إلاٰ بالحق و لاٰ یزنون و من یفعل ذٰلک یلق أثٰاما ۶۸ یضٰاعف له العذٰاب یوم القیٰامة و یخلد فیه مهٰانا ۶۹ إلاٰ من تٰاب و آمن و عمل عملا صٰالحا فأولٰیک یبدل اللٰه سییٰاتهم حسنٰات و کٰان اللٰه غفورا رحیما ۷۰
و آنان که می گویند پروردگار ما بگردان از ما عذاب دوزخ را بدرستی که عذابش باشد لازم ۶۵ بدرستی که آن بد است از راه قرارگاه و مقام ۶۶ و آنان که چون انفاق کنند اسراف ننمایند و تنگ نگیرند و باشد میان آن اعتدالی ۶۷ و آنان که نمی خوانند با خدا الهی دیگر را و نمی کشند تنی را که حرام گردانید خدا مگر بحق و زنا نمی کنند و کسی که می کند آن را می یابد عقوبت را ۶۸ مضاعف می کند مر او را در عذاب روز قیامت و جاوید می باشید در آن خوار ۶۹ مگر آنکه بازگشت نمود و گروید و کردگار شایسته را پس آنها را بدل می کند خدا بدیهاشان را بخوبیها و باشد خدا آمرزندۀ مهربان ۷۰
وآن کسان که می بگویند ای خدا
رنج دوزخ را بگردان تو ز ما
زآنکه دوزخ مر عذابش دایم است
مستقری بد مقامی زشت و پست
وآن کسان که وقت انفاق از درنگ
نه کنند اسراف و نه گیرند تنگ
ایستاده باشد آن انفاقشان