۱۶- آیات ۶۱ تا ۶۶

أمن جعل الأرض قرٰارا و جعل خلاٰلهٰا أنهٰارا و جعل لهٰا روٰاسی و جعل بین البحرین حٰاجزا أ إلٰه مع اللٰه بل أکثرهم لاٰ یعلمون ۶۱ أمن یجیب المضطر إذٰا دعٰاه و یکشف السوء و یجعلکم خلفٰاء الأرض أ إلٰه مع اللٰه قلیلا مٰا تذکرون ۶۲ أمن یهدیکم فی ظلمٰات البر و البحر و من یرسل الریٰاح بشرا بین یدی رحمته أ إلٰه مع اللٰه تعٰالی اللٰه عمٰا یشرکون ۶۳ أمن یبدؤا الخلق ثم یعیده و من یرزقکم من السمٰاء و الأرض أ إلٰه مع اللٰه قل هٰاتوا برهٰانکم إن کنتم صٰادقین ۶۴ قل لاٰ یعلم من فی السمٰاوٰات و الأرض الغیب إلا اللٰه و مٰا یشعرون أیٰان یبعثون ۶۵ بل ادٰارک علمهم فی الآخرة بل هم فی شک منهٰا بل هم منهٰا عمون ۶۶

آیا آنکه گردانید زمین را مستقر و گردانید میانش نهرها و گردانید مر آن را کوه های ثابت و گردانید میان دو دریا حایلی آیا با خدا خداییست بلکه اکثر ایشان نمی دانند ۶۱ آیا آنکه اجابت می کند مضطر را چون بخواند او را و رفع می کند بدی را و می گرداند شما را جانشینان در زمین آیا الهی با خداست اندکی پند می گیرید ۶۲ آیا آنکه راه می نماید شما را در تاریکیهای بیابان و دریا و آنکه می فرستد بادها را بشارت میان دو دست رحمتش آیا الهی با خداست برتر آمد خدا از آنچه شریک می دانند ۶۳ آیا آنکه نخست آفرید خلق را پس اعاده می کنندش و آنکه روزی می دهد شما را از آسمان و زمین آیا الهی با خداست بگو بیاورید دلیلتان را اگر هستید راستگویان ۶۴ بگو نمی دانید آنکه باشد در آسمانها و زمین غیب را مگر خدا و نمی دانند که کی برانگیخته می شوند ۶۵ بلکه بکمال رسید عملشان در آخرت بلکه ایشانند در شک اندازان بلکه ایشانند از آن کوران ۶۶