۱۶- آیات ۶۱ تا ۶۳

و لین سألتهم من خلق السمٰاوٰات و الأرض و سخر الشمس و القمر لیقولن اللٰه فأنٰی یؤفکون ۶۱ اللٰه یبسط الرزق لمن یشٰاء من عبٰاده و یقدر له إن اللٰه بکل شی ء علیم ۶۲ و لین سألتهم من نزل من السمٰاء مٰاء فأحیٰا به الأرض من بعد موتهٰا لیقولن اللٰه قل الحمد للٰه بل أکثرهم لاٰ یعقلون ۶۳

و هر آینه اگر بپرسی از ایشان که کیست که آفرید آسمانها را و زمین را و مسخر کرد آفتاب و ماه را هر آینه گویند خدا پس بکجا برگردانیده می شوند ۶۱ خدا گشاده می گرداند روزی را برای آنکه می خواهد از بندگانش و تنگ می گرداند برایش بدرستی که خدا بهمه چیزی داناست ۶۲ و هر آینه اگر بپرسی از ایشان که کیست که فرو فرستاد از آسمان آبی را پس زنده گردانید بآن زمین را از بعد موتش هر آینه گویند خدا بگو ستایش مر خدا را بلکه اکثرشان نمی یابند تعقل ۶۳

ور که از آنها بپرسی که چنین

آفریده است این سماوات و زمین

رام کرد این مهر و مه را در فلک

می بگویند آن خدا بی ریب و شک

بر کجا پس بازگردانده شوند

خود ز توحید خدای ارجمند

حق گشاید رزق هر کس را که خواست