۱- آیات ۱ تا ۵
صفی علیشاهبسم االله الرحمن الرحیم
الم ۱ تلک آیٰات الکتٰاب الحکیم ۲ هدی و رحمة للمحسنین ۳ الذین یقیمون الصلاٰة و یؤتون الزکٰاة و هم بالآخرة هم یوقنون ۴ أولٰیک علیٰ هدی من ربهم و أولٰیک هم المفلحون ۵
بنام خدای بخشندۀ مهربان
الم ۱ اینست آیتهای آن کتاب محکم ۲ هدایت و رحمت از برای نیکوکاران ۳ آنان که بر پای می دارند نماز را و می دهند زکات را و ایشان بآخرت ایشانند که یقین می کنند ۴ آنانند بر هدایت از پروردگارشان و آنها ایشانند رستگاران ۵
از الف وز لام و میم آن ذوالمنن
کرد اشارت و ابتداء از لطف و من
اول هر اولی یعنی خداست
کآگه او از قبل و بعد ماسواست
از لسان حکمت آمد در خطاب
با رسول از تلک آیات الکتاب
یعنی از بعد الف هم لام و میم
اینست آیت های قرآن حکیم
حاکم است آن در حلال و در حرام
محکم و استوده یا در هر مقام
یا که باشد این کتاب استوار
از خداوند حکیم راست کار
باشد این آیات معلوم متین
رهنما و رحمتی بر محسنین
آن کسان کاهل صلاتند و زکات
بی گمان بر آخرت از حسن ذات
بر هدایت آن گروه از کردگار
جملگی باشند وز وی رستگار
