۸- آیات ۲۹ تا ۳۲

أ لم تر أن اللٰه یولج اللیل فی النهٰار و یولج النهٰار فی اللیل و سخر الشمس و القمر کل یجری إلیٰ أجل مسمی و أن اللٰه بمٰا تعملون خبیر ۲۹ ذٰلک بأن اللٰه هو الحق و أن مٰا یدعون من دونه البٰاطل و أن اللٰه هو العلی الکبیر ۳۰ أ لم تر أن الفلک تجری فی البحر بنعمت اللٰه لیریکم من آیٰاته إن فی ذٰلک لآیٰات لکل صبٰار شکور ۳۱ و إذٰا غشیهم موج کالظلل دعوا اللٰه مخلصین له الدین فلمٰا نجٰاهم إلی البر فمنهم مقتصد و مٰا یجحد بآیٰاتنٰا إلاٰ کل ختٰار کفور ۳۲

آیا ندیدی که خدا در می آورد شب را در روز و داخل می گرداند روز را در شب و مسخر گردانید آفتاب و ماه را هر یک می روند تا مدتی نام برده شده بدرستی که خدا بآنچه می کنید آگاه است ۲۹ آن باینست که خدا اوست حق و اینکه آنچه را می خوانند از غیر او باطلست و آنکه خدا اوست رفیع بزرگ ۳۰ آیا ندیدی که کشتی می رود در دریا بنعمت خدا تا بنماید شما را از آیتهایش بدرستی که در آن هر آینه آیتهاست برای هر صبر کننده شکرگزاری ۳۱ و چون فرو گیرد ایشان را موجی چون سایه گسترها بخوانند خدا را خالص دارندگان برای او دین را پس چون رهانید ایشان را بسوی بر پس از ایشانند ثابت بر طریقه حق و انکار نمی کنند بآیتهای ما مگر هر عذرکننده کفران ورزنده ۳۲

مر ندیدی تو که چون پروردگار