۵- آیات ۱۲ تا ۱۶
صفی علیشاهو إذ یقول المنٰافقون و الذین فی قلوبهم مرض مٰا وعدنا اللٰه و رسوله إلاٰ غرورا ۱۲ و إذ قٰالت طٰایفة منهم یٰا أهل یثرب لاٰ مقٰام لکم فارجعوا و یستأذن فریق منهم النبی یقولون إن بیوتنٰا عورة و مٰا هی بعورة إن یریدون إلاٰ فرٰارا ۱۳ و لو دخلت علیهم من أقطٰارهٰا ثم سیلوا الفتنة لآتوهٰا و مٰا تلبثوا بهٰا إلاٰ یسیرا ۱۴ و لقد کٰانوا عٰاهدوا اللٰه من قبل لاٰ یولون الأدبٰار و کٰان عهد اللٰه مسؤلا ۱۵ قل لن ینفعکم الفرٰار إن فررتم من الموت أو القتل و إذا لاٰ تمتعون إلاٰ قلیلا ۱۶
و هنگامی که گفتند منافقان و آنان که بود در دلهای ایشان مرض وعده نکردند ما را خدا و رسولش مگر فریب ۱۲ و هنگامی که گفتند گروهی از ایشان ای اهل یثرب نیست جای اقامت مر شما را پس باز گردید و دستوری می خواستند پاره ای از ایشان از نبی می گفتند بدرستی که خانهای ما نااستوار است یا جای ترس یا ناامن و نبودند آنها نااستوار نمی خواستند مگر گریز را ۱۳ و اگر در آمده شده بود بر ایشان از طرف مدینه پس خواسته شده بودند ارتداد و انفاق با کفار هر آینه آورده بودند آن را و درنگ نمی کردند با آن مگر اندکی ۱۴ و بتحقیق بودند که عهد کردند با خدا از پیش که نگردانند پشتها را و باشد عهد خدا پرسیده شده ۱۵ بگو هرگز سود ندهد شما را گریز اگر بگریزید از مردن یا کشته شدن و آن گاه کام داده نشوید مگر اندکی ۱۶