۸- آیات ۲۸ تا ۳۳

و مٰا أرسلنٰاک إلاٰ کافة للنٰاس بشیرا و نذیرا و لٰکن أکثر النٰاس لاٰ یعلمون ۲۸ و یقولون متیٰ هٰذا الوعد إن کنتم صٰادقین ۲۹ قل لکم میعٰاد یوم لاٰ تستأخرون عنه سٰاعة و لاٰ تستقدمون ۳۰ و قٰال الذین کفروا لن نؤمن بهٰذا القرآن و لاٰ بالذی بین یدیه و لو تریٰ إذ الظٰالمون موقوفون عند ربهم یرجع بعضهم إلیٰ بعض القول یقول الذین استضعفوا للذین استکبروا لو لاٰ أنتم لکنٰا مؤمنین ۳۱ قٰال الذین استکبروا للذین استضعفوا أ نحن صددنٰاکم عن الهدیٰ بعد إذ جٰاءکم بل کنتم مجرمین ۳۲ و قٰال الذین استضعفوا للذین استکبروا بل مکر اللیل و النهٰار إذ تأمروننٰا أن نکفر باللٰه و نجعل له أندٰادا و أسروا الندٰامة لمٰا رأوا العذٰاب و جعلنا الأغلاٰل فی أعنٰاق الذین کفروا هل یجزون إلاٰ مٰا کٰانوا یعملون ۳۳

و نفرستادیم ترا مگر عام مر مردمان را مژده دهنده و بیم کننده و لیکن اکثر مردمان نمی دانند ۲۸ و می گویند کی باشد این وعده اگر هستید راستگویان ۲۹ بگو مر شما راست وعده روزی که باز پس نمی مانید از آن ساعتی و پیش نمی افتید ۳۰ و گفتند آنان که کافر شدند نمی گرویم باین قرآن و نه بآنچه باشد میان دو دستش و اگر بینی هنگامی که ستمکاران بازداشته شدگانند نزد پروردگارشان بر می گردانند بعضیشان ببعضی سخن را می گویند آنان که ضعیف گرفته شدند مر آنان را که بزرگی جستند اگر نه شما بودید هر آینه بودیم ما گروندگان ۳۱ گفتند آنان که بزرگی جستند مر آنان را که ضعیف گرفته شدند آیا ما باز داشتیم شما را از هدایت بعد از آنکه آمد شما را بلکه بودید گناهکاران ۳۲ و گفتند آنان که ضعیف گرفته شدند مر آنان را که بزرگی جستند بلکه حیله شب و روز هنگامی که می فرمودید ما را که کافر شویم بخدا و بگردانیم مر او را همتایان و پنهان داشتند پشیمانی را چون دیدند عذاب را و گردانیدیم غلها را در گردنهای آنان که کافر شدند آیا جزا داده می شوند مگر آنچه بودند که می کردند ۳۳