۱۳- آیات ۱۵۵ تا ۱۷۰

أ فلاٰ تذکرون ۱۵۵ أم لکم سلطٰان مبین ۱۵۶ فأتوا بکتٰابکم إن کنتم صٰادقین ۱۵۷ و جعلوا بینه و بین الجنة نسبا و لقد علمت الجنة إنهم لمحضرون ۱۵۸ سبحٰان اللٰه عمٰا یصفون ۱۵۹ إلاٰ عبٰاد اللٰه المخلصین ۱۶۰ فإنکم و مٰا تعبدون ۱۶۱ مٰا أنتم علیه بفٰاتنین ۱۶۲ إلاٰ من هو صٰال الجحیم ۱۶۳ و مٰا منٰا إلاٰ له مقٰام معلوم ۱۶۴ و إنٰا لنحن الصافون ۱۶۵ و إنٰا لنحن المسبحون ۱۶۶ و إن کٰانوا لیقولون ۱۶۷ لو أن عندنٰا ذکرا من الأولین ۱۶۸ لکنٰا عبٰاد اللٰه المخلصین ۱۶۹ فکفروا به فسوف یعلمون ۱۷۰

آیا پس پند نمی گیرید ۱۵۵ یا مر شما راست حجتی روشن ۱۵۶ پس بیارید کتابتان را اگر هستید راستگویان ۱۵۷ و گردانید میان او و میانه جن نسبی و بحقیقت دانستند جن که هر آینه ایشانند احضارکرده شدگان ۱۵۸ دانم پاک بودن خدا را از آنچه وصف می کنند ۱۵۹ مگر بندگان خدا که خالص کرده شدگانند ۱۶۰ پس بدرستی که شما و آنچه می پرستید ۱۶۱ نیستید شما بر او تباه کنندگان ۱۶۲ مگر آن را که اوست در آینده در دوزخ ۱۶۳ و نیست از ما جز که مر او راست مقامی معین ۱۶۴ و بدرستی که ماییم هر آینه صف زنندگان ۱۶۵ و بدرستی که ماییم هر آینه تسبیح کنندگان ۱۶۶ و اگر چه بودند که هر آینه می گفتند ۱۶۷ اگر اینکه بود نزد ما ذکری از پیشینیان ۱۶۸ هر آینه بودیم از بندگان خدا که از اهل اخلاصند ۱۶۹ پس کافر شدند بآن پس زود باشد که بدانند ۱۷۰