۹- آیات ۴۳ تا ۵۲
صفی علیشاهأم اتخذوا من دون اللٰه شفعٰاء قل أ و لو کٰانوا لاٰ یملکون شییا و لاٰ یعقلون ۴۳ قل للٰه الشفٰاعة جمیعا له ملک السمٰاوٰات و الأرض ثم إلیه ترجعون ۴۴ و إذٰا ذکر اللٰه وحده اشمأزت قلوب الذین لاٰ یؤمنون بالآخرة و إذٰا ذکر الذین من دونه إذٰا هم یستبشرون ۴۵ قل اللٰهم فٰاطر السمٰاوٰات و الأرض عٰالم الغیب و الشهٰادة أنت تحکم بین عبٰادک فی مٰا کٰانوا فیه یختلفون ۴۶ و لو أن للذین ظلموا مٰا فی الأرض جمیعا و مثله معه لافتدوا به من سوء العذٰاب یوم القیٰامة و بدٰا لهم من اللٰه مٰا لم یکونوا یحتسبون ۴۷ و بدٰا لهم سییٰات مٰا کسبوا و حٰاق بهم مٰا کٰانوا به یستهزؤن ۴۸ فإذٰا مس الإنسٰان ضر دعٰانٰا ثم إذٰا خولنٰاه نعمة منٰا قٰال إنمٰا أوتیته علیٰ علم بل هی فتنة و لٰکن أکثرهم لاٰ یعلمون ۴۹ قد قٰالها الذین من قبلهم فمٰا أغنیٰ عنهم مٰا کٰانوا یکسبون ۵۰ فأصٰابهم سییٰات مٰا کسبوا و الذین ظلموا من هٰؤلاٰء سیصیبهم سییٰات مٰا کسبوا و مٰا هم بمعجزین ۵۱ أ و لم یعلموا أن اللٰه یبسط الرزق لمن یشٰاء و یقدر إن فی ذٰلک لآیٰات لقوم یؤمنون ۵۲
آیا گرفتند از غیر خدا شفیعان بگو آیا و اگر چه باشند که مالک نمی باشند چیزی را و نه فهمند ۴۳ بگو مر خدا راست شفاعت همگی مر او راست پادشاهی آسمانها و زمین پس بسوی او برگردانیده می شوند ۴۴ و چون ذکر شود خدا تنها در هم شود دلهای آنان که ایمان نمی آورند بآخرت و چون ذکر کرده شوند آنان که از غیر اویند آن گاه ایشان شاد می شوند ۴۵ بگو بار خدایا پدید آورنده آسمانها و زمین دانای غیب است و حضور تو حکم می کنی میان بندگانت در آنچه بودند در آن که اختلاف می کردند ۴۶ و اگر آنکه بودی مر آنان را که ستم کردند آنچه در زمین است همگی و مثلش با او هر آینه فدا می دادند بآن از بدی عقوبت روز قیامت و ظاهر شد مر ایشان را از خدا آنچه نبودند که گمان برند ۴۷ و ظاهر شد مر ایشان را بدیهای آنچه کسب کردند و احاطه کرد بایشان آنچه بودند که بآن استهزا می کردند ۴۸ پس چون مس کند انسان را ضرری بخواند ما را پس چون دادیم او را نعمتی از ما گوید جز این نیست که داده شدم آن را بر علمی بلکه آن بلایی است و لیکن اکثر ایشان نمی دانند ۴۹ بتحقیق گفتند آن را آنان که بودند پیش از ایشان پس کفایت نکرد از ایشان آنچه بودند که کسب می کردند ۵۰ پس رسید ایشان را بدیهای آنچه کسب کردند و آنان که ستم کردند از اینها بزودی می رسد ایشان را بدیهای آنچه کسب کردند و نیستند ایشان عاجزکنندگان ۵۱ آیا ندانستند که خدا گشاده می گرداند روزی را برای کسی که می خواهد و تنگ می گرداند بدرستی که در آن هر آینه آیتهاست مر گروهی را که ایمان می آورند ۵۲