عقیدهٔ دیوانهای دربارهٔ عالم
عطار نیشابوریگفت آن دیوانه را مردی عزیز
چیست عالم شرح ده این مایه چیز
گفت هست این عالم پر نام و ننگ
همچو نخلی بسته از صد گونه رنگ
گر به دست این نخل می مالد یکی
آن همه یک موم گردد بی شکی
چون همه مومست و چیزی نیز نیست
رو که چندان رنگ جز یک چیز نیست
چون یکی باشد همه نبود دوی
نه منی برخیزد اینجا نه توی