(۸) تمثیل
عطار نیشابوریبزرگی گفت ازل همچون کمان است
هزاران تیر هر دم زو روان است
ز دیگر سو ابد آماج گاهی
نه زین سو و نه زان امکان راهی
همی هر تیر کآید از کمان راست
عنایت بود تیر انداز را خواست
ولی هر تیر کآید کوژ از راه
همی بر تیر نفرین بارد آنگاه
ازین حالی عجب تر می ندانم
دلم خون گشت دیگر می ندانم