شمارهٔ ۲۱عطار نیشابوریباب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوقای حسن تو درحد کمال افتادهشرح دهنت کار محال افتادهخورشید که در زیر نگین دارد ملکاز شرم رخ تو در زوال افتاده