شمارهٔ ۳۹عطار نیشابوریباب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوقدل خسته چشم ناوک انداز مدارجان بسته آن زلف فسونساز مدارشوریده زنجیر سر زلف توامزنجیر ز شوریده خود باز مدار