شمارهٔ ۵۲۹

مقررست و معین بحجت و برهان

که غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان

هزار بار بگفتم هزار بار هزار

که قدر خود بشناس ای خلاصه دوران

نخست منزلت الله گوی و خوش می باش

بگو به منزل ثانی که علم القرآن

بجان دوست که یک قصه را مسلم دار

محمدست امین و خداست دار امان

بدان ز مشرب عرفان حیات مگو جان یابی

که عین آب حیاتست مشرب عرفان

دگر ز عقل حکایت مگو در این مجلس

هزار عقل بیک جو بمجلس مستان

بیا بگوش دل عاشقانه خوش بشنو

که شوق و شورش عشقست در زمین و زمان

بقدر عشق بود جاه هر کجا باشد

چه جای حشمت جمشید و ملکت خاقان

بآشکار و نهان قاسمی گوید

که عشق دوست بورزید آشکار و نهان