شمارهٔ ۶۲۶

میسرت نشود عاشقی و مستوری

بوصل راه نیابی بوصف مغروری

اگرچه قبله شهری ازین حدیث ملاف

که این سخن ز تو دورست و تو ازین دوری

بعشق راه نیابی بگنج و مال و منال

اگر بگنج فریدون و جاه فغفوری

چو آفتاب رخ یار در جهان پیداست

ولیک سد عظیمست علت کوری

رسید نعمت و عشرت رسید دولت و جاه

که میخورید عزیزان ولی بدستوری

مرا بقرب جناب تو آشنایی ده

بجان دوست که آشفته ام ز مهجوری

بیار ساقی جانها که قاسمی تشنه است

شراب ناب انا الحق ز جام منصوری