شمارهٔ ۱۶۷ - در مدح ابومنصور وهسودان

کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانان

که جانان دارد و دلبر سبک دارد دل و جان آن

مرا برگو که جان و دل به جانان دادم و دلبر

همم دل رفت و هم دلبر همم جان رفت و هم جانان

اگر باز آیدم دلبر نیندیشم به تیر از دل

وگر باز آیدم جانان نیندیشم به تیغ از جان

چه از طمع سلامت خلق عالم دوستی دارد

من از طمع وصال دوست بر دل خوش کنم هجران

نهیب هجر او دارد مرا در وصل او غمگین

امید وصل او دارد مرا در هجر او شادان

فکار مهر و کین دل به دو بادام و دو سنبل

بهار رنج و بار جان به دو نسرین و دو مرجان

هر آن گاهی که روی او نبیند چشم بی خوابم

به آب اندر نهان گردد ز تاب آن رخ تابان