شمارهٔ ۱۰ - وله ایضا
کمالالدین اسماعیلای به یاد خلق تو در بزم چرخ
زهره نوشیده فراوان جام ها
ساعد کلک تو از چاه دوات
می برآرد آرزو را کام ها
داده بر دست سعادت هر زمان
سعد اکبر سوی تو پیغام ها
هست احسان تو از انواع لطف
بر ره دل ها نهاده دام ها
از بن دندان شکسته قهر تو
حاسدان را کام ها در کام ها
نوک ناوک می شود از سهم تو
دشمنان را موی بر اندام ها
نامداران در جهان هستند لیک
سعد دین اصلست و دیگر نام ها
مملکت را می دهد هر ساعتی
جنبش کلکت ز نو آرام ها
می کند پیوسته جود عام تو
در حق اهل هنر انعام ها
با دعاگو نیز هم فرموده ای
نوع انعامی درین ایام ها
نیست بر رای منور مختفی
کاصل اتمامست در اکرام ها
گرچه بر من واجبست از روی طبع
احتراز از جنس این اقدام ها
گر ز تو مجری نگردد این برات
ما و شعر و زحمت و ابرام ها
ور جزینت زحمتی دیگر دهم
پس تو دانی آنگه و دشنام ها