شمارهٔ ۳۴ - وله ایضا

خدا یگان شریعت پناه اهل هنر

که امر جزم ترا روزگار منقادست

زمین ز حلم تو در آرزوی تو قیرست

خرد ز کلک تو در انتظار ارشادست

چو در معانی ذات تو می کنم فکرت

کمینه خاطر وقاد و طبع نقادست

به زیر سایۀ اقبال تست آن مجمع

که آفتاب درو از عداد افرادست

شمایل تو در احیای رسمهای کرم

بدیع نیست که گویم قرین ایجادست

درون هر سه سرانگشت تست حیز جود

چنان که جسم که محدود بر سه ابعادست

تراست مشرع جودی که در موارد ان

سحاب گوهر پاش از حساب ورادست

نه زایر تو مکلف به ذل خواستن است

نه بخشش تو مکدر به خلف میعادست

حدیث دانش ازین پیش اگر چه نازل شد

به پشتی تو کنون سخت عالی اسنادست

به آب و آتش آبستنست خاطر تو

زهی گهر که درو اجتماع اضدادست