شمارهٔ ۸۱

ز نادرستی اهل زمان شکسته شدیم

ز بس که داد زدیم آی دزد خسته شدیم

ز عشق دست کشیدیم و بهر کشتن خویش

به پایمردی اغیار دسته دسته شدیم

خراب گشت وطنخواهی از من و تو بلی

میان میوه شیرین زمخت هسته شدیم

سری به دست شمال و سری به دست جنوب

بسان رشته در این کشمکش گسسته شدیم

چو رشته ای که به جهد از میان گسسته شود

جدا شدیم ز خویش و به غیر بسته شدیم

ز بی حیایی اغیار و بی وفایی یار

به جان دوست که یکباره دل شکسته شدیم

من و بهار به نیروی عشق ازین غرقاب

بساط خویش کشیدیم و فر خجسته شدیم