شمارهٔ ۲۶ - از یک غزل

گرم به خنجر بیداد خون بریزد دوست

ازو به حق نبرم شکوه زان که حق با اوست

ز دست دشمن اگر صد قفا خورم شاید

به یک خطا که ز من رفت در ارادت دوست