رباعی شمارهٔ ۴۵۴
جلال الدین محمد مولوییاری که غمش دوای هر بیمار است
او را یار است هرکه با او یار است
گویند مرا که باش در کار مدام
من بی کارم ولیک او در کار است
یاری که غمش دوای هر بیمار است
او را یار است هرکه با او یار است
گویند مرا که باش در کار مدام
من بی کارم ولیک او در کار است