رباعی شمارهٔ ۴۶۹
جلال الدین محمد مولویآن ذره که جز همدم خورشید نشد
بر نقد زد و سخره امید نشد
عشقت به کدام سر درافتاد که زود
از باد تو رقصان چو سر بید نشد
آن ذره که جز همدم خورشید نشد
بر نقد زد و سخره امید نشد
عشقت به کدام سر درافتاد که زود
از باد تو رقصان چو سر بید نشد