رباعی شمارهٔ ۴۷۹
جلال الدین محمد مولویآن روز که چشم تو ز من برگردد
وز بهر تو کشتنم میسر گردد
در غصه آنم که چه خواهم عذرت
گر چشم تو در ماتم من تر گردد
آن روز که چشم تو ز من برگردد
وز بهر تو کشتنم میسر گردد
در غصه آنم که چه خواهم عذرت
گر چشم تو در ماتم من تر گردد