رباعی شمارهٔ ۷۰۶
جلال الدین محمد مولویدی چشم تو رای سحر مطلق میزد
روی تو ره گنبد از رق میزد
تا داشتی آفتاب در سایه زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد
دی چشم تو رای سحر مطلق میزد
روی تو ره گنبد از رق میزد
تا داشتی آفتاب در سایه زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد