رباعی شمارهٔ ۸۶۲
جلال الدین محمد مولوییاریکه مرا در غم خود می بندد
غمگینم از آنکه خوشدلم نپسندد
چون بیند او مرا که من غمگینم
پنهان پنهان شکر شکر می خندد
یاریکه مرا در غم خود می بندد
غمگینم از آنکه خوشدلم نپسندد
چون بیند او مرا که من غمگینم
پنهان پنهان شکر شکر می خندد