غزل شمارهٔ ۲۰۱۴

راز چون با من نگوید یار من

بند گردد پیش او گفتار من

عذر می گوید که یعنی خامشم

با تو می گوید دل هشیار من

با کسی دیگر زبان گردد همه

سر خود می گوید و اسرار من

در گمان افتد دلم زین واقعه

این دل ترسان بدپندار من

گر بگوید ور نگوید راز من

دل ندارد صبر از دلدار من