شمارهٔ ۱۴ - آیین خودخواهی
میرزاده عشقیجهان را دایما این رسم و این آیین نمی ماند
اگر چندی چنین ماندست بیش از این نمی ماند
به چندین سال عمر این نکته را هر سال سنجیدی
که آن اوضاع دی در فصل فروردین نمی ماند
همان گونه که آن اوضاع دیروزی نماند امروز
به فردا نیز این اوضاع امروزین نمی ماند
ببین امروز مردم را به خون یکدگر تشنه
که دیری نگذرد کاین عادت دیرین نمی ماند
بباید روزگار صافی و صلح و صفا روزی
به جان دوستان آن روز دیگر کین نمی ماند
همانا خوی حیوانی ست این آیین خودخواهی
اگر انسان شوند این خلق این آیین نمی ماند
مگو یاسین بود در گوش این خلق خر آوازم
که گر آدم شوند از اصل این یاسین نمی ماند
تو در این خلق عامی عارفی گر زانکه اینان را
تمیزی شد حنایت نزد کس رنگین نمی ماند