رباعی شمارهٔ ۲۰
هاتف اصفهانیدلخسته ام از ناوک دلدوز فراق
جان سوخته از آتش دلسوز فراق
دردا و دریغا که بود عمر مرا
شب ها شب هجر و روزها روز فراق
دلخسته ام از ناوک دلدوز فراق
جان سوخته از آتش دلسوز فراق
دردا و دریغا که بود عمر مرا
شب ها شب هجر و روزها روز فراق