شمارهٔ ۲۷

از تو ممنونم اگر از مژه خون می ریزم

گر غمت نبود خون این همه چون می ریزم

خورده ام زخمی و تا گم نکند صیادم

هر قدم قطره از خون درون می ریزم

صبر کو تا جگرم خون شود و گریه کنم

لخت لختش ز ره دیده برون می ریزم

دیده مشغول خیال است از آن امشب خون

از شکاف دل بی صبر و سکون می ریزم