تکه ۱۳

آتش نمرود هرگز پور آزر را نسوخت

پور آزر پیش ازین آتش چو خاکستر شده است

تا بدین آتش نسوزی تو یقین صافی نه ای

خواه گو دیوانه خوانی خواه گویی بیهده است

ای دریغا جان قدسی کز همه پوشیده است

بس که دیده ست روی او یا نام او بشنیده است

هر که بیند در زمان آن حسن او کافر شود

ای دریغا کین شریعت کفر ما ببریده است

کون و کان بر هم زن و از خود برون شو یک رهی

کین چنین جان را خدا از دو جهان بگزیده است