تکه ۵۷
ابوسعید ابوالخیرحال عالم سر به سر پرسیدم از فرزانه ای
گفت یا خاکی ست یا بادی ست یا افسانه ای
گفتمش آن کس که او اندر طلب پویان بود
گفت یا کوری ست یا کری ست یا دیوانه ای
گفتمش احوال عمر ما چه باشد عمر چیست
گفت یا برقی ست یا شمعی ست یا پروانه ای
بر مثال قطره برف است در فصل تموز
هیچ عاقل در چنین جاگاه سازد خانه ای
یا مثال سیل خانست آب در فصل بهار
هیچ زیرک در چنین منزل فشاند دانه ای
فیلسوفی گفت اندر جانب هندوستان
حکمتی دیدم نوشته بر در بتخانه ای
گفتم آن حکمت چه حکمت بود گفت این حکمتست
آدمی را سنگ و شیشه چرخ چون دیوانه ای
نعمت دنیا و دنیا نزد حق بیگانه است
هیچ عاقل مهر ورزد با چنین بیگانه ای