بخش ۱۶ - صفت دخترکی که نامش گل بود

ساقی از آن می که به از تازه گل

باز بر آن چهره نه از غازه گل

گرمی دمساز گل آید بجوش

آبی از آن تازه گل آید بجوش

مرغ که از دولت گل بانگ اوست

قدر گل از شهرت گلبانگ اوست

داشتی اندر حرم آنشه نشان

دختری اندر رخش از مه نشان

دختر خوش صورت معنی گرو

برده هم از معنی لیل گرو

گل شده نام خوش آن گل بدن

سوخته می زاتش آن گل بدن

دامنش از دیده بد پاک تر

وز غم از دیده صد پاک تر

گیسوی او آمده تا پا ز فرق

فرق از آن تا شب یلدا ز فرق