غزل شمارهٔ ۵۸

جان ز رازت خبر نمی یابد

عقل خوی تو درنمی یابد

چون تو بازارگان ترکستان

می نیارد مگر نمی یابد

وصل چون دارم از تو چشم که چشم

بر خیالت ظفر نمی یابد

گشت قانع به پاسخ تو دلم

وز لبت این قدر نمی یابد

غم عشق تو با دلم خو کرد

گویی از من گذر نمی یابد

آری این جور و ظلم با که کند

چون ز من سخره تر نمی یابد