غزل شمارهٔ ۱۳۰

یار در خوبی قیامت می کند

حسن بر خوبان غرامت می کند

در قمار حسن با ماه تمام

دعوی داو تمامت می کند

از کمان ابروان کرد آنچه کرد

وای آن کز تیر قامت می کند

فتنه بر فتنه است زو و همچنان

غارت صبر و سلامت می کند

بی شک از حسنش ندارد آگهی

هرکه در عشقم ملامت می کند

وز نکورویی چو شعر انوری

راستی باید قیامت می کند