شمارهٔ ۴۵۵ - در مدیح

آنی که گر بخواهی از اقبال و سروری

تری ز آب و خشکی از آتش برون بری

داری مفرحی که دهد روح را غذا

سازی طریفلی که کنی دیو را پری

دست مبارک تو بخواهد همی درست

از خط راست نامه شکل صنوبری

یارب چه طالعست که خود بی معالجت

بیمار به شود چو تو زان راه بگذری